Araştırmacı Yazarlar | Yazarlar

Bir kötülüğü elinizle önleyemiyorsanız, dilinizle önlemeye çalışın.
                                                                                                     -Hadis-i Şerif-

   
     Bir toplumda iman varsa, gelen kötülüğe karşı elle, sonra dille müdafaa gerçekleşmelidir.
Elimizle  reddedemediğimizde, tevhid ile telafü-i etmek öncelikli olmalıdır. Peki dil ile
tecavüzi bir harbe neden olmadan, bu harple birlikte nasıl müdafaa edilmelidir?
   
     Efendimiz(sav)' in yöntemi tatlı dil ile müdafaadır. Hiç tecavüz-i saldırı yoktur. Telafü-i dil ile imanları yeniden inşaa etme, kalben buğzetmeye sevketme, düşünmeye meyletme söz konusudur. Amcasını şehid eden Hz.Vahşi' ye bile tecavüz-i dil ile saldırmamış, onun imanına vesile olabilmek için telafi edici dil ile yaklaşmıştır. O(sav) dil konusu olmak üzere, her konuda örnektir. Eğerki Hz.Vahşi' ye tecavüzi bir dil ile saldırsaydı, şu anda Hz.Vahşi değil, sadece ''vahşi'' olarak anılacaktı. Ama imanın dönüm noktasında dil önem arz etmektedir. Zerreden-Arşa kadar herşey muhabbet iledir. Dil, hem beladır hemde kurtuluşa vesiledir. Kemiği olmayan bu organ, her yere çekilebilir. Dil, doğru amellerle parlatılır, aydınlatılır; iman nuruyla birlikte kalbe şahid tutulur...