Suyun Hafızasında Dua

Size bugün, belki de birçoğunuzun farkında olmadan hissettiği ama adını tam koyamadığı harika bir sırrı anlatmak istiyorum.

Hiç denizin ortasındayken, o suyun üzerinde hafifçe salınırken içinizden gelen derin bir şükür hissiyle dua ettiniz mi? O an ettiğiniz duaların ve niyetlerin ne kadar huzur verdiğini ve ne kadar hızlı hayat bulduğunu fark ettiniz mi? Bu kesinlikle bir tesadüf değil; arkasında bilimsel, enerjik ve çok derin manevi sebepler var.

İlk olarak, suyun içine girdiğimiz o ilk an beynimiz adeta vites değiştiriyor. Günlük hayatın o koşturmacalı, stresli beyin dalgalarını geride bırakıp derin bir içe yönelim hali olan Alfa ve Theta dalgalarına geçiyoruz. Denizden yayılan negatif iyonlar ve suyun bedenimize yaptığı tatlı basınç, sinir sistemimize "güvendesin" mesajını iletiyor. Zihnimiz tamamen sessizleştiğinde ise ettiğimiz dualar doğrudan kalbimizle ve bilinçaltımızla hizalanıyor. Yani biyolojik olarak duaya en açık, en huzurlu hale geliyoruz.

İşin bir de enerjik boyutu var tabii. Bedenimizin büyük bir kısmı sudan oluşuyor ve suyun muazzam bir hafızası, bilgi taşıma kapasitesi bulunuyor. Biz, denizin o devasa su kütlesiyle birleştiğimizde, tuzlu su önce auramızda biriken tüm elektromanyetik kirliliği, yorgunluğu ve negatif enerjileri bir sünger gibi çekip temizliyor. Tamamen arınmış, frekansı yükselmiş bir bedenle ve kalple ettiğimiz niyetler, suyun o iletken gücüyle birleşip katlanarak yayılıyor.

Ve en güzeli de o manevi teslimiyet hali... Karada hepimizin unvanları, sorumlulukları, maskeleri ve dertleri var, değil mi? Ama denizin ortasındayken o yapay rollerin hepsini kıyıda bırakıyoruz. Sadece kendimiz olarak, gökyüzüyle denizin birleştiği o sonsuzluğun içinde Yaradan'ın büyüklüğünü hissediyoruz. İşte en içten niyetler de o hiçbir maskemizin olmadığı, tamamen teslim olduğumuz anlarda ettiklerimizdir.

Bir sonraki deniz buluşmanızda, bu muazzam şifayı hatırlayarak kalbinizden geçenleri suya fısıldamayı unutmayın.

Nefes Eğitmeni

Naciye Arslan