Umudumuz uzatmalarda

Gökdelenlerin boyu
minareleri aştığından beri
kalmadı huzurumuz.
oysa haklıydı şair:
minareler, yerin Allah'a uzanan elleriydi.*

yıldızlar da terkediyor artık bizi
tuttuğumuz dilekler
yıldızlarla birlikte satın alınınca
kırmızı kart çekiyor şair
göğe oyun oynayanlara!

dünyaya sığamayınca
tutup göğü içine taşırdı,
yarasına sardığı şiirin ilk paragrafında.

kanatlarına birikti
dünyanın tortusu
umudu uzatmalara kaldı.
 
karanlıkta ne anlamı vardı gölgesinin
bölmedi güvercinin uykusunu.
yıldızları yağmalanmış göğün
kollarına attı kendini.
hangi pencereden baksa
aynıydı göğün rengi.
pencerelere değil ama
göğe sonsuz inandı.

| Rabia Burcu Eslik.