ÇOCUKLAR NE İSTER?

Ebeveynler hep evlatlarının çok fiyakalı yaşam sürmeleri için çaba gösterirler.

Örneğin en pahalı alman malı oyuncakları alırlar. Çocuk onu 2 saat oynar, ama zevk almaz.

Bir taraftan da; "Evladim ben o oyuncağa kaç para verdim biliyor musun?"

"Aman dikkat et kırılmasın bozulmasın?" Ikazlarini duymaktan sıkılır çocuk ve daha farklı arayışlar içine girer..

Yada 3 4 5 vs yıldızlara sahip otellerde tatile götürürler.. Ebeynleri onlar için milyarları harcamalarına rağmen çocuk yine ve hep mutsuzdur..

Çünkü çocuğun dünyasında paranın,lüksün, konforun hükmü geçmez. Çocuk oyuncaklarla başından savulmak istemez.

İlgi sevgi şefkat ister..

Mesela; babası ile kıran kırana maç yapmak, Oltayi ellerine alip balık tutma adi altında macera yaşamak , koşu yolunda koşmak yakalambaç oynamak ve yahut bisiklet sürmek ister..

Annesiyle de; yemek yapmak ev temizlemek el becerisini geliştirici oyunları beraberce oynamak ister.

Çocuklar hep masum yürekleriyle ve ihlasla yaşarlar. Asla aldatmazlar!

Mimikleri hep doğruyu yansıtmaya kurulmuştur adeta.. Mutlu iseler yüzleri güler, mutsuz iseler ağlarlar utanmadan sıkılmadan yüksünmeden..

Anı yaşarlar geleceği düşünmez, geçmişe üzülmezler. Hayal dünyaları hep yükseklerdedir.

Yeise düşmezler..

Kim ne der kaygısı taşımazlar...

Eğer bizlerde büyüklük taslamaktan vazgeçip, çocuk gibi yaşamaya düşünmeye çalışırsak, hayattan daha çok lezzet alacağımız aşikardır...

Psikoloğa gittiğimizde, bizi neden çocukluk trenine bindirip seyahate çıkarıyor?

Bi düşünelim bakalım!

Elif Sümeyye YATGIN